De politie bestormt dit huis in Oekraïne. Wat ze daar aantreffen, schokt hen tot op het bot

Op het eerste zicht ziet de wijk in de Oekraïense stad Lviv er niet abnormaal uit: er zijn rustige, smalle straten en normale woonhuizen. In dergelijke woonwijken hebben de meeste buren geen geheimen voor elkaar. Maar een familie slaagde erin om 15 jaar lang een sinister geheim te bewaren. De familie Kuchumoy is goed bekend in de buurt en iedereen heeft niets dan goed over het echtpaar te vertellen. Dat was echter voor hun vreselijk geheim aan het licht kwam.

De ontdekking van het onvatbare begint met een anoniem telefoontje naar de politie in 2013. Een onbekende stem informeert de politie dat in het huis twee kinderen gevangen zitten. Als de politie en de sociale inspectie de zaak willen controleren en bij het huis langsgaan, opent moeder Natalya de deur. Eerst wilde ze deze vreemden niet binnen laten. Als de mannen zich toch de toegang tot het huis kunnen verschaffen, biedt zich een aanblik die ze nooit meer zullen vergeten.

Het huis is vanbinnen zo smerig en donker dat de hulpverleners hun ogen nauwelijks kunnen geloven. Maar het ergste komt nog als de sociale werkers de kinderen aantreffen. Een jongen ligt op een vieze matras in een hoekje: hij ziet er nog nauwelijks uit als een mens. Als hij de vreemde mensen ziet, raakt hij in paniek en probeert hij zich te verstoppen onder het lappen deken dat als dons moest dienst doen. Later zal blijken dat deze jongen Lubomir heet en 14 jaar oud is.

LEES OOK!  13 Jarige jongen die alleen thuis was schiet inbreker met 6 schoten dood

En een andere hoek in het huis gaat de gruwel verder. De politie vindt de zesjarige Yuriy. De jongen is extreem ondervoed, smerig en zo zwaar verwaarloosd dat hij zelfs niet kan praten.

De twee jongens worden onmiddellijk naar het ziekenhuis gebracht. De moeder staat er roerloos naar te kijken. Ze blijft volstrekt rustig en schijnt niet te begrijpen waarom de politie zo geschokt is. Zich van geen kwaad bewust verklaart de moeder dat ze altijd het “venster openliet” zodat de jongens “genoeg lucht” hadden.

Ook de artsen zijn sprakeloos als ze Lubomir en Yuriy zien binnenkomen. Geen van hen beiden kon spreken, ze kunnen geen bestek vasthouden en nauwelijks wandelen. De jongens kunnen alleen maar kruipen. Hun hele lichaam staat onder de blauwe plekken en de wondjes. Later zou blijken dat Lubomir zijn ganse leven amper drie keer buitenshuis geweest was en dat Yuriy sinds zijn geboorte geen zonlicht had gezien. De twee kinderen werden als honden in huis gehouden en moesten zelfs uit een voederbak eten.

LEES OOK!  Monsterlijke vrouw ramt met gordijnrail een vogel in de keel van haar hond.

De ouders werden aangeklaagd voor kindermishandeling en verregaande verwaarlozing. De moeder Natalya werd mentaal ziek verklaard en moet een behandeling ondergaan, terwijl haar echtgenoot, Lubimor senior, tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld werd. Jarenlang wist niemand wat er zich achter de deur van dit gezin afspeelde. De collega’s van Lubomir zijn geschokt als ze het verhaal horen. Tot vandaag willen de ouders maar niet snappen wat ze verkeerd deden. Ze zijn ervan overtuigd dat hun kinderen het goed maakten en gelukkig waren.

Ondertussen werden de kinderen ondergebracht in een weeshuis voor kinderen met een handicap. Ze maken vooruitgang, ook al kan Lubomir nog steeds niet stappen. Zijn spieren zijn zo verzwakt dat hij nog jaren zal nodig hebben om normaal te leren lopen. Maar hij heeft geen panische angst voor andere mensen meer, hij is nieuwsgierig naar andere kinderen en begint op zijn manier met zijn omgeving te communiceren. Yuriy daarentegen is nog een beetje terughoudend en timide, maar verkent de wereld toch al met de normale nieuwsgierigheid van een kind van negen. Ook al ziet hij er voor zijn leeftijd nog zeer jong uit, hij is duidelijk gezonder dan het ogenblik waarop men hem in zijn huis aantrof.

LEES OOK!  Dit meisje van 14 had nog maar 48 uur te leven. Maar je gelooft nooit hoe ze er zeven jaar later uitziet! Wauw!

Het is bijna niet te geloven dat zoiets vandaag de dag nog kan gebeuren. Sommige buren vroegen zich wel eens af waarom de kinderen nooit buiten speelden, maar de ouders zeiden altijd dat ze ziek waren.

De kinderen herstellen langzaam maar zeker, maar ze zullen voor de rest van hun leven aan de gevolgen van deze verregaande verwaarlozing lijden. Het zal niet eenvoudig worden om hem voor adoptie klaar te stomen, maar voorlopig krijgen ze wel de best mogelijke zorgen om aan een “normaal” leven te wennen.

DEEL dit hartverscheurende verhaal met iedereen die je kent!

Facebook-Logo

x